وقتي مشکل يا ناراحتي پيش مي‌آيد، ما اغلب تا مدت‌ها فکر و ذهن خود را مشغول آن مي‌کنيم، تا حدي که حتي شب خوابمان نمي‌برد. معمولا فکر مشکل بيشتر از خود مشکل باعث رنجش ما مي‌شود.

اگر بتوانيم تصاوير اتفاقات را از ذهنمان خارج کنيم به آسودگي بيشتري مي‌رسيم.

عواطف انسان مستقيما تحت تاثير تصاوير است؛ چه تصوير يک اتفاق باشد که در حال رخ دادن است، چه تصاوير تلويزيون و چه تصاوير اتفاقات گذشته که در ذهن خود مرور مي‌کنيم.

در يک فيلم شاد يا کمدي با اينکه مي‌دانيم اتفاقات فيلم واقعي نيستند، با اين حال روي احساس ما تاثير مي‌گذارند و يک فيلم غمگين هم ما را غمگين مي‌کند، هر چند مي‌دانيم کسي واقعا آسيب نديده است.

براي ذهن فرقي نمي‌کند که تصاويري که به آن مي‌دهيم واقعي باشند يا غير واقعي. مربوط به گذشته باشند يا حال يا آينده. ذهن کار خود را انجام مي‌دهد و فرمول خود را دارد.

تصاوير خوب و زيبا حال ما را خوب مي‌کند و تصاوير بد و زشت حال ما را بد.

پس اگر در حال مرور تصاوير وقايع نامطلوب گذشته هستيد يادتان باشد که در حال خراب کردن خانه درون خود هستيد، درست مثل کسي که در خانه خود آتش روشن کند و خانه را با دود سياه کند.